Έχει νόημα άραγε να σώσουμε τα μεγάλα κητώδη, τα δελφίνια και τις φώκαινες αν το περιβάλλον τους παραμείνει απροστάτευτο;

Οι Θαλάσσιες Προστατευόμενες Περιοχές, γνωστές ως ΘΠΠ ή Θαλάσσια Καταφύγια, είναι το αντίστοιχο των εθνικών πάρκων και των προστατευόμενων περιοχών στη στεριά.

Ο Erich Hoyt είναι συγγραφέας και διακεκριμένος επιστημονικός συνεργάτης της Εταιρίας Προστασίας Φαλαινών και Δελφινιών (WDCS). Υποστηρίζει πως η δημιουργία ΘΠΠ για κητώδη μπορεί να έχει ένα θετικό αντίκτυπο στην διατήρηση και άλλων ειδών καθώς και ολόκληρων οικοσυστημάτων.

Οι επιστήμονες Ana Cañadas και Ric Sagarminaga εργάζονται στη θάλασσα του Αλμποράν ανοιχτά της ακτής της νότιας Ισπανίας. Εντοπίζουν σημαντικά οικοσυστήματα για μεταναστευτικά είδη, ενώ ταυτόχρονα συνεργάζονται με διάφορες τοπικές ομάδες των οποίων ο βιοπορισμός εξαρτάται από μια υγιή θάλασσα.

Ωστόσο, μπορεί η ίδρυση ΘΠΠ να προστατέψει τα κητώδη από όλες τις ανθρωπογενείς πιέσεις; Μιλάμε με την Cristina Fossi, τοξικολόγο περιβάλλοντος από το πανεπιστήμιο της Σιένα στην Ιταλία, της οποίας η εργασία αναδεικνύει τα συγκλονιστικά επίπεδα ρύπανσης στα σώματα των κητωδών της Μεσογείου.

Το τελευταίο αυτό πρόγραμμα της σειράς, «Τα Κητώδη της Μεσογείου» ερευνά αν τα μεγάλα κητώδη, τα δελφίνια και οι φώκαινες μπορούν να αποτελέσουν καταλύτη γενικότερα για την προστασία της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε αυτήν την αρχαία θάλασσα.